Вітаем Вас на сайце беларускай ваеннай паэзіі

Вітаем Вас на сайце, якi прысвечаны беларускай ваеннай паэзіі. Больш за 60 гадоў прайшло з дня заканчэння Вялікай Айчыннай вайны. Але і да гэтага часу пякучым болем адзываецца найцяжэйшая з войнаў у сэрцы кожнага чалавека. Мы не павінны забываць пра жахі вайны, смерць і пакуты мільёнаў людзей. Помніць аб вайне, гераізме і мужнасці тых, хто змагаўся з ворагам і выратаваў ад фашысцкага нашэсця Радзіму, — гэта значыць змагацца за мір. Гэта абавязак усіх, хто жыве на зямлі. І таму тэма Вялікай Айчыннай вайны з'яўляецца адной з важнейшых у беларускай паэзіі і літаратуры. Імкнучыся замацаваць у народнай памяці трагедыю вайны, мы пастараліся сабраць на нашым сайце найбольш поўную калекцыю твораў беларускіх паэтаў, якія можна лічыць своеасаблівым помнікам загінуўшым на вайне, твораў, якія вучаць нас мужнасці, адвазе, бясстрашнасці, высокай маральнасці, шчырай адданасці Айчыне, змаганню за мір і справядлівасць на ўсёй планеце.

Верш дня

Лісты

 
Вы, лісты мае! Колькі вас, колькі Паабапал траншэй і канаў? Вас варожыя збілі асколкі, А не вецер з галін пазрываў. Вы калісьці з галінамі тымі Да нябёс дасягалі не раз. Што ж цяпер парабляеце з імі? Хто мне, хто мне адкажа за вас? Мне адказвае ціха з кювета Ваш абуджаны восеньскі звон, Што ўжо трэцяе бабіна лета Вы адвечны вартуеце сон... Сон тых слёз, што ў лістах пахаваны, Што скаціліся з матчыных шчок, Сон крыві, што з салдацкае раны Пралілася на вас, на пясок. Гэты сон не парушыць нікому. Калі ж вораг памкнецца, то ўсе Вы з траншэй і кюветаў, як з дому, Хмарай вылеціце на шасэ. I пакоціцеся ўперагонкі, Як кацілі раней вы, лісты, Пачапляўшыся за трохтонкі, За лафетаў стальныя шчыты. Свой наказ вам нашэпчуць бярозы — Не спыняцца ні днём, ні ўначы, На сабе несучы тыя слёзы, Тую кроў на сабе несучы. Сыдзе вораг ад жаху са шляху, Калі дзьмухнеце буры люцей Гнеўна ў твар вы яму за знявагу Разам з грозным агнём батарэй.Shop Women's Boots