Фэлікс Аксёнцаў

MH17

 
Мы ляжым на раздзёртай металам зямлі. Хмары таюць паволі. Нас няма. Тры хвіліны таму - мы жылі. Нас не будзе ніколі. І сланечнікаў чорныя вочы датла Дагараюць абапал Бальшаку, што сячэ краявід напалам, Як вайсковую мапу. І на шыі слупоў цісне сіні каўнер Бесспагаднага неба - Бы расейскі салдат альбо польскі жаўнер Нас пільнуе як трэба. Ды на струнах дратоў вецер грае няўспын Анямелыя ноты.