Сцяпан Нефідовіч

Салдацкая ўдава

 
       Былой суседцы Ганне Аляксееўне Дземідовіч прысвячаю.

У парошах далёкіх нягод
Вецер песні вайны разгубіў,
На прасторах палеткаў і вод
Новай песні навеяў матыў:
Дзе калісьці акопы былі,
Родзіць жыта, буяе трава.
Дажывае свой век у сяле
Бабка Ганна — салдатка-ўдава.
Ўсе надзеі згубіла даўно,
І даўно ужо слёз не стае,
Хоць ля т

Адпраўлена на пенсію вайна...

 
Адпраўлена на пенсію вайна І болей не грыміць і не трывожыць, А для мяне яшчэ крычыць яна Маленькім хлапчуком на раздарожжы.