Леанід Яўменаў

Над безыменнай магілай

 
Таямніцай мясціна ахутана. Скрозь сунічнік І зарасць ажын, Ды туга з камянёў Пяцікутная На пагорку магільнай імшы. Бацяны – па буслянках Над хатамі. Гнёзды ў касках галубкі звілі. А к салдату Пад сінімі шатамі Аж дагэтуль сваі не прыйшлі. Нават сосны не знаюць высокія, Хто ў цішы сіратлівае Спіць, Хто тут злёг Пад грамамі далёкімі У крывавую россып Суніц...