Іосіф Балцан

Вызваленне

 
Гарматы абвясцілі наступленне. Мы Беларусі неслі вызваленне. Дзень памірае Хмуры, невыносны. Ідзём утрох Пад каравулам соснаў. Як вартавы, Што толькі стаў на пост, Агледзеў месяц Вышыню з нябёс. Рыпіць марозна вузкая сцяжына... Стаіць між сосен Ціхая хаціна. У хату ўнеслі доўгае маўчанне Суровыя мае аднапалчане. Тут, пад страхою, Дзе вайна шугала, Жыццё над смерцю