нашчадкі

Печаная бульба

 
Пазносіў я многа ламачча, Вячэрні касцёр хоць куды! Сусед мой, як рыцар з Ламанчы, Наіўны, высокі, худы. Агонь разгараецца буйна, Забудзем трывогу і боль. Частуйцеся печанай бульбай, Вось добрая шэрая соль. Ноч іскры маўкліва глытае, А мы то маўчым, То услых Гаруем, што моладзь не тая, Што шмат гультаёў маладых; Што зніклі руплівасць, стараннасць I гордасць за працу сваю.

Байцам спявае рэквіем сасоннік...

 
Байцам спявае рэквіем сасоннік,
Карэннем дол сплятаючы гусцей.
А я іх помню юнымі... I сёння
Па нейкіх рысках пазнаю дзяцей.

Малыя хлапчукі...