Печаная бульба

 
Пазносіў я многа ламачча, Вячэрні касцёр хоць куды! Сусед мой, як рыцар з Ламанчы, Наіўны, высокі, худы. Агонь разгараецца буйна, Забудзем трывогу і боль. Частуйцеся печанай бульбай, Вось добрая шэрая соль. Ноч іскры маўкліва глытае, А мы то маўчым, То услых Гаруем, што моладзь не тая, Што шмат гультаёў маладых; Што зніклі руплівасць, стараннасць I гордасць за працу сваю. Прыемны ім чад рэстаранны, Там скачуць, і п'юць, і пяюць. А мы іх адзелі, абулі, Так-сяк, але вывелі ў свет... Частуйцеся печанай бульбай, Негаваркі мой сусед. Пярэчыць мне: «Не характэрна! Патрэбен бацькоўскі давер. Вось вырашым крызіс кватэрны, I знікне уласніцкі сверб. Патрэбна для моладзі лекцый, Патрэбна іх сэрцы працяць». А лекцыі тыя ўлегцы Фурманкай пустой тарахцяць... У пекле акопным, у брудзе, На вогненнай перадавой Адважныя чыстыя людзі Дзяцей засланілі сабой. А гэтых мы самі расцілі, Ёсць БАМ і была цаліна. I ўсё-такі іх не хрысціла Агнём і крывёю вайна... Трывогу глыбока затоіш... Пра што наша моладзь пяе? Пра тое ж, Пра тое ж, Пра тое ж, Што спаць маладым не дае. I слухаць ім сумна пытанні, Што мучаць салдатаў старых. I хлопцы бягуць на спатканні Да смелых сябровак сваіх... А час па-ранейшаму бурны, Ад войнаў уздрыгвае свет... Частуйцеся печанай бульбай, Мой добры сумленны сусед.adidas