перамога

Перамога

 
Векі заплюшчыш — напружаны сон Грудзі раскроіць, як плугам барозны. Нешта набухне, як боль і як сон, Нешта заплача наўзрыд і бясслёзна. Заўтра з заплаканых шыбінак-мар Сінім рассветам прасочыцца ранак. Зваліць з грудзей набалелы цяжар Сцюжай рукою сціскаючы раны. Устань і ў сцюдзёным жалезе пабач Новыя вартасці слова жывога! І зразумееш душой — Барацьба.

Ранак Перамогі

 
Мы цябе выглядалі з-за шэрых руін Воблік светлы твой снілі начамі ў астрогах І тужылі тугою магіл і краін Па табе, залатая вясна перамогі. Нашы дрэвы, і кветкі, і дзеці, і сны Летуцелі даўно аб табе недацветам, — Ані разу яшчэ так пакутна вясны Не чакаў чалавек, покуль свет гэты светам. Вочы дым выядаў, лісце вянула дрэў, Апякалі зямлю і душу бліскавіцы.

Сябры франтавыя

 
Маўчаць кулямёты, I міны не выюць. Гарматы сваё адгулі. Хлапцы баявыя, Сябры франтавыя, Мы ўсе з перамогай прыйшлі. З баямі цяжкімі Прайсці да Берліна, Радзіма, паслала ты нас. Па роднай краіне, Па любай дзяўчыне Мы ўсе сумавалі не раз. Паднімем жа чаркі Сям'ёю адзінай За матак, сясцёр і братоў, За нашу хаціну, За сэрца-дзяўчыну, З якімі мы стрэліся зноў.