Кірыл Жаркоў

Тры сотні

 
- Да ўсе нармальна, маці, скора буду. Згатуй што-небудзь. Зараз, пачакай… Усе, ма. Трэба йсці. Я скора буду. Ня першы раз лячу, не перажывай… - Вось дакументы, у пашпарце білет. - Праходзьце, вы, амаль спазніліся. - Але ж паспеў! – казаў студэнт, Апошні, хто прайшоў праз турнікет. Вялізны боінг нес людзей на неба Пад промні сонца, ў край далёкі. Крылы анёлаў падымалі