Дзмітрый Шолахаў

Вайна

 
Палыхалі зарніцы, Грымелі грамы- І жорсткія фрыцы Палілі дамы. Крычалі бабулі І дзеці крычалі, Варожыя кулі Крычаць не давалі. І слёзы, і гора Ліліся ракою У грознае мора - Няшчасце людское. І людзі ўзняліся, Як хвалі цунамі, Якія ліліся Ў людскім акіяне. І фрыцаў паганых Змяталі яны За болі і раны, За гора вайны. Каб сёння, як кветкі Нарцыс і камелій Ўсе людзі планеты Ад шчасця квітнелі.