Якуб Колас

На абарону

 
Грымяць гарматы ўдзень і ўночы, Зямля палошчацца ў агні, Крывавы жах па свеце крочыць, Паўстаўшы з чорнай глыбіні. Драпежны звер аскаліў зубы, А побач з ім брыдзе шкілет. Шукае Гітлер свае згубы, I згіне наглы людаед. Яму крыві пралітай мала — Разбойнік прагне больш ахвяр, Змяіным ядам вострыць джала Сусветны злодзей і махляр. I ноччу з ім плывуць пажары,

Шалёнага пса — на ланцуг!

 
Дык так, пачалося.

На магілах герояў

 
Ускрай старых магіл, дзе хвоі Угору вынеслі шатры, Знайшлі прыпынак і героі, Святой зямлі багатыры. Стаіць у рад, з армейскай зоркай, Шарэнга стромкіх пірамід. Жанчына пройдзе, ўздыхне горка I кіне вочы на іх шчыт. Пісалі рукі чыесь шчыра: Хто, дзе загінуў і калі, Партрэт байца і камандзіра На памяць людзям прыняслі. За агарожай на магілах Ляжаць вянкі з раслін жывых.