Зялёны Мінск, стары твой сад пасекла...

 
Зялёны Мінск, стары твой сад пасекла Вайна, але ў адным двары сустрэў Я выхадцаў з распаленага пекла — Старыя купы даваенных дрэў. Яны жывуць, і шалясцяць, і свецяць, Іх цёмная кара ўсмактала горкі дым. I хочуць расказаць яны пра нешта дзецям, Але не зразумець іх боль малым. Іду штодня пад вадаспады лісця Птушыную паслухаць талаку; Ды абыходжу дрэва, што калісьці Падпольшчыка хістала на суку.Adidas