Над Дзвіной бессмяротнасці помнік стаіць...

 
Над Дзвіной бессмяротнасці помнік стаіць, Ён насыпан людскімі рукамі. Ля падножжа агонь вечнай славы гарыць І не згасне агонь той вякамі. Палачане курган той узводзіць ішлі З кожнай вуліцы, з кожнага дома І прыносілі жмені свяшчэннай зямлі З невядомых магіл і вядомых. Не забыць, як бабулька прынесла зямлі У хусціны з-пад самага Мінска. І былыя байцы, што вайну ўсю прайшлі, Перад маці схіляліся нізка. Наплываюць з нізін на курган туманы, Задуменныя сосны гамоняць. Аб героях паснуўшіх спяваюць яны І аб тым, што жывыя іх помняць. Хай жа гэтая песня сягоння ляціць Над квітнеючым Полацкім краем. І герояў заўсёды дастойнымі быць Мы, Радзіма, табе прысягаем.Air Jordan VII 7 Retro Championship

Іншыя вершы аўтара