Роздум ветэранаў

 
Душа балiць мацней, чым раны, Ляцiць стралой няўмольны час, Ў нябыт шагаюць ветэраны, Ўжо засталося мала нас. Сабой Радзiму захiналi, Не ведалi прад куляй страх, Усё краiне аддавалi, Нас безлiч гiнула ў баях. Мы здабывалi перамогу, Пазналi цяжкi жах вайны, Прыйшлi дадому, слава Богу, Айчыны дочкi i сыны. Цяпер пра нас амаль забылi, Раз ў год гучыць аркестраў медзь, За што на ворага хадзiлi, Нiяк не можам зразумець. Puma