Вечны “змагар”.

 
Са зборніка “Вершы-дураняткі”. *** Каб не здарЫлася якога там няшчасця – я з гараскопаў веды запасаю. А баючысь яшчэ якой напасьці, якую ў гараскопы не ўпісалі – крашчуся, калі йду каля Сабора, каля Мячэці, да Аллаха – склон пачотны, ля Сінагогі – прыкупляю “Тору”, і проста так – перабіраю чоткі. Няшчасце ж, сцеражэ на кожным кроку. І я, каб дзе ў якое не ўступіць – з сабой цягаю у кашолцы кошку, каб поперад сябе, калі, пусьціць. Калі якая напужае з’ява – плюю налева, тры разЫ… Шчэ, на усялЯкі выпадак – плюю направа. Па хаце паразвесіў Божай Маці абразЫ, а над дзьвярыма нацапіў падкову ржавую – вядьмак ня сунецца сюды. Трымаю, пра запас я – валідол, і нашатыр, нашу ў кішэні, шчэ часночныя галоўкі – калі сустрэнецца вампір, ці нехта іншы, з іхняе суполкі. І я – заўжды настаражЭ ! Бо, кожны ж хоча урабіць мне подласць ! З жанчын там хто, альбо з мужэй – навокал жа, варъятаў кодла ! *+* 27 верасня 2014 г. Nike Air Max Lebron

Іншыя вершы аўтара