Вершы пра вайну

Грамыхалi бомбы
Неба зацягнулася маланкай
У акопе сын сядзiць з мамкай
Яны жадаюць каб з'явiуся свет
Якi яны прасiлi многа лет
I вось прайшло тры днi
З'явiлiся светлыя тыднi
Бомбы не грамыхаюць
Снарады не лятаюць
Мацi i сын будуюць хату
Iхнюю разбамбiлi cнарадам
Сын смяецца i больш не баiцца
што трэба у зямлю пад кулi лажыцца
Множна цяпер гуляць
Кветачкчi зноу сабiраць
Гэта цяпер самы лепшы
Зноу самыдобры край
Цяпер гэта рай