Памяць

 
Дыміцца памяць...
                               Ціха да грудзей
Дубок маркотны
                           рукі твае туляць...
Ты прыняла пакуты
                                за дзяцей,
Маўклівая,
                 ссівелая матуля.
Іх больш няма.
He рыпме болей брамка,
He трэснуць пад нагамі
                                       жалуды...
I   толькі шыбы
                         будуць аж да ранку
Гарэць агнём чакання залатым.
3   гарластым пеўнем
                                    разгарыцца ранне,
Закружацца буслы,
                                як успамін...
Прастрэленую памяць
                                     зноў параняць
Асколкі часу,
                     як асколкі мін.
...Асенні вецер
                         шапаціць у кроне,
Каторы год
                   страсае жалуды...

Ляцяць буслы
                        у сіняе бяздонне...
А мо сыны яе
                      ляцяць сюды?

...кидают запрос на авторизацию - ну откуда ты знаешь, что нам понравиться общаться? Не люблю когда не читают инфу и задают тупые вопросы. Если у тебя нет интересных тем для разговора - НЕ ПИШИ! НЕ НАДО...

Что за придурки обитают в аське?