Успамін ветэрана

 
Успамін ветэрана Хутка бой. І таму наранку, Па траве, што ў халоднай расе, Мы паўзём да варожых танкаў, Што стаяць у лясной паласе. Кожны лічыць сябе героем, Бо вярнуцца жывым – наўрад… А заданне – разведка боем. Толькі ўперад! Ні кроку назад! Крык “Ура-а-а”, дробны стук аўтамата, Ды разрывы гранатаў і мін… Сірацела чыясьці хата, Заставаўся адзін успамін… Бой кароткі, як бляск маланкі… Хоць браню нам і не прабіць, Але выпаўзлі з лесу танкі, Што і трэба было зрабіць. А пасля, на жытнёвым полі, Артылерыя – бог вайны - Паказала тэатра ролі: Хто тут мышы, а хто – сланы! І хоць танкаў была армада, Іх разбілі за пяць гадзін. …Ды, на жаль, з усяго атрада, Я застаўся жывы адзін. Не адзін! Бо са мною памяць Пра сяброў, што ішлі на бой… Забыцця тым не страшна замець, Засланіў хто Радзіму сабой! Дзмітрый Краскоўскі (п.Івянец) Nike Shop

Іншыя вершы аўтара