Сцяг

 
Тугое дрэўка на плячы,
Працяг жыцця ў руках.
Звіні, мой сцяг, і трапячы
У праменнях і вятрах.
Мой сцяг вышэй усіх няўдач,
Вышэй усіх няпраўд.
Я сам загорнуты ў кумач
Ад галавы да пят.
Паверкі
              кулямі
                          былі,
I бачыў я тады:
Густою чырванню цвілі
На мне
            мае
                   бінты.
Ты будзеш неўміручы, сцяг,
Бо мы цябе нясём
Ў сваёй крыві, ў сваіх касцях
Перадаём — з жыццём.