Балада пра каханне

 
Праз дрот калючы, Аўчарак іклы, Да болю сцяўшы дыханне, Праз варту, Краты Яно пранікла У лагер смерці, Каханне. За ім сачылі I віжавалі. Ласкавы позірк — Як здрада. Яго знішчалі, Ды выжывала — He выдай яго паглядам!.. Яна і ён — Па семнаццаць вёсен, Вочы — Вочы сустрэлі. Пяшчоты ім Схаваць не ўдалося — Асуджаны да расстрэлу. ...Здзіралі вопратку з іх Апантана, — Ад жаху зайшліся сэрцы, He распранайце іх, Закаханых! Быць голымі — Горш ад смерці. Плыві хутчэй, Туман вечаровы; Будзь, туман, літасцівы. Трава буйная, Ўзыдзі над ровам, Схавай, трава, Іх цнатлівасць. Перад каханым Яна рукамі Сваё захінала цела... А ён першы раз, He міргаючы, З ямы Глядзеў на яе, Знямелы.Off White X Vapormax Flair