Хатынь

 
*** 22 сакавіка 1943 г. Хатынь... Наш народны боль... У што цяпер верыць? Аб кім цяпер плакаць? Іх сто сорак дзевяць, у вогнішчы спаляць... І дым той да неба, атрутны ды слізкі, прытуліць да глебы той дзень сакавіцкі. Ніхто з іх не ведаў, як можна караць, дзяцей-непаседаў аж семдзесят пяць! Фашыстаў праклятых ці ж бог пакарае? Іх воч ваўкалатых ці ж коршун здзяўбае? У казках так толькі, а ў нашым жыцці, смак ісціны горкі - жывуць палачы... Так хочацца помсты, хочацца верыць... Ніякім ужо коштам гора не змерыць... Здаецца мне часам і я вінаваты... Што з імі там разам не быў змардаваны... І толькі б у памяць народную верыць, ніхто ім не схлусіць - іх СТО СОРАК ДЗЕВЯЦЬ... 22.03.16 г. Air Foamposite One