Нязлоўны

 
Акупантам апантаным Сумна, — апусцілі нос. Слава храбрых партызанаў Разлягае гулка, скрозь. Па гаях, па цёмным лесе, Па чаротах і трысці Бродзяць карнікі, эсэсы, і А атрада не знайсці! — Памарозіць іх зімою, — Разважалі. Ды дарма: I зіма ўжо, а спакою Ні хвіліначкі няма. Толькі вёску абрабуюць, Сядуць жэрці, скажуць: «Гут», — У часіну найлюбую Страляніна тут як тут! Не паспеюць афіцэры Пахавацца у куткі, — Ад галоў іх і талерак Застаюцца чарапкі. Выб'юць навалач благую, Едзе правіць новы кат: — Не, паверыць не магу я, Каб нязлоўным быў атрад. — Абяцае многа марак I з пляча свайго мундзір. ...Усміхаецца ў гушчары Партызанскі камандзір. Чуе добра, што вясною Будзе болей іх крышыць, Бо ніякаю цаною Не купіць людской душы. Хай жа злеюць і шукаюць — Дарма скручана пятля: Партызанам пасабляе Сэрцу родная зямля.Adidas Yeezy