Крэпасць над Бугам

 
Ёсць крэпасці з муру, з гранітў, са скалаў, Іх сцены-байніцы абводнены кругам, А колькі іх знікла — было ж іх нямала. Мацней я не знаю, як крэпасць над Бугам. Яе штурмавалі сурова, бясконца, Часамі крышыліся сцены глухія. Але не знікалі яе абаронцы, Мацней ад граніту іх грудзі людскія. I крэпасць над Бугам ратунку не просіць, Героям няма адыходу дарогі. Іх з бойкі смяротнай няшмат засталося. Што першымі клалі шляхі перамогі. Скажу я заўсёды таварышу-другу — Ніколі, ніколі табе не памерці, Калі ты душою, як крэпасць над Бугам, Калі хоць маленькую — носіш у сэрцы.adidas