Пасля вайны

 
Я на кіно ў бацькоў дазволу клянчу. Пасу гусей ў разлётнай чарадзе. Мой залаты, мой рэзкі свет дзіцячы: Мятлушкі сон і чэрапы людзей. Яшчэ пякуць нясцерпна пахаванкі, Але жыццё вяшчуе немаўля. Стрыгуць авечак рупныя сялянкі — I пухам усцілаецца зямля. Я кніжкі ўсе чытаю па парадку: Пра рыцараў, пра жахі, пра любоў. А цыганы апошнюю апратку Выманьваюць без сораму ва ўдоў. Скідае фрэнчы пыльная Еўропа. Сусед бязногі едзе на кані. А там, на дне смярдзючага акопа, — Малінніку дражнючыя агні.Adidas Nite Jogger