Іх вечныя агні

 
Да болю можа кожны прыцярпецца I да няшчасця, толькі не яны, Што страцілі дзяцей... Гарыць для іх цяпельца На тым далёкім беразе вайны. Ці зойдзе сонца, ці на дзень займецца, Адны сярод вялікай цішыні Старыя маці ў печах старасвецкіх Штодзённа паляць вечныя агні. У печах, быццам небасхіл, паўкруглых Зара ўсё разгараецца ярчэй. А за акном — свет цёмны і аглухлы, А пры агні суцішней і лягчэй. I бульбу абяруць, і ўсё згатуюць, Пасля сядзяць, пакуль не грукне дзень. Апроч дзіцячых галасоў, не чуюць Нічога... Толькі полымя гудзе. Уюцца каснікі агню і скачуць, I твары узнікаюць з небыцця. Цалуюць іх кабеты, ціха плачуць I не клянуць самотнага жыцця.Zoom Kobe 1 Protro