Агонь

 
Я столькі бачыў агню, Я столькі бачыў пажараў, Што часам пра цішыню Неяк збянтэжана мару. Не пра цыбульны загон, Не пра вішнёвы засценак — Пра невялікі агонь I пра вячэрнія цені. Двое ці трое сяброў, Шчырасць павольнай размовы, Вецер з лугоў і бароў, Сіні дымок сасновы, Сала скрылёк на ражне, Рэчка плюскоча пад крушняй. I дамаўляемся дружна Не гаварыць аб вайне, Не дакранацца да ран — Мы ваявалі чэсна... Наіўны самападман, Сам ад сябе не ўцячэш ты. Толькі агонь шугане, Толькі мы чаркі напоўнім, Зноў аб вайне, аб вайне Абавязкова ўспомнім. Усе мы ў баях гартаваліся, I не забыць нам страт. Многія не дачакаліся Ні цішыні, ні кастра. Годы мае агнявыя! Памяць навек устрывожана... З намі сябры франтавыя Каля агеньчыка кожнага.trail Archives