Малы

 
“Не страляй”- крычаў ен, маленькі, худы... Баяўся здавен, з тых пор, як тады салдаты прыйшлі у першую ноч... Аўтаматы раўлі, і людзі наўзбоч хаваліся хутка, а хто не паспеў, то куля дагнала, свішчучы нараспеў. А ен быў малы, не стаў ен нікім, ні добрым, ні злым, ніякім... Застаўся б жывым, і тады, касманаўтам б ен стаў, альбо будаваў гарады... Ды толькі не будзе таго, няма ў той весцы ні жыцця, ні яго... Вось гэта яна, тая самая смерць. Ці можа вайна, што паспела сагрэць жанчын і дзяцей, няшчасных жыццем. Міліены людзей зніклі ноччу і днем. Max 90 Premium SE