Не вароціш

 

Не вароціш ніколі, ніколі,
тых сыноў, што забрала вайна.
Ні Артура, ні Васі, ні Колі,
іх няма, больш няма.

Іх ніколі не ўбачыш вяселых,
толькі сцяг, што на дамаў’і.
Ў’ецца з ветрыкам ціхім і кволым
у былым і наступным жыцці.

Не бывае ў смерці выбраных,
усё адно, усе на роўных правах.
Не бывае ў смерці каханых…
Бога вобраз у галавах.

Страшна гэта, страшна дужа,
не завіце вы смерць, не жартуйце…
Ад вайны толькі голад і сцюжа,
душы, душы ратуйце, ратуйце.

2015 г.