Прачнуўшыся рана

 
Прачнуўшыся рана, пайшоў па ваду я Яшчэ на світанні, Сустрэў дя крыніцы бярозку малую, Як некалі раней. Што сталася з белым бярозавым плаццем Мне пала на вока — Шрапнельны асколак кару пашкумаціў, Параніў глыбока. Чакала і ты нас, бярозка, аддана, Як сэрца дзяўчыны. Я раны агледзеў, спавіў іх старанна Чысцюткай хусцінай. Прайшла, адшумела зямлёй навальніца, Ты раны залечыш, — Хай лісце зялёнае шэпча з крыніцай Пра нашу сустрэчу.Kids