Сват

 

Не са свету, дык пэўна з паўсвету —
I з Архангельска і з Чыты —
У армейскую нашу газету
Прысылалі дзяўчаты лісты.

Лізы, Галі, Ірыны, Валі
(Колькі позіркаў агнявых!)
Не прасілі — патрабавалі
Пазнаёміць з героямі іх.

Па рэдактарскаму загаду
Сто дзявочых лістоў забірай
I пад гул шалёных снарадаў
Дастаўляй на пярэдні край.

Чорным снегам сляпіла вочы,
Калі поўз я праз дым і агонь,
Гулка стукалі сэрцы дзявочыя
У лістах каля сэрца майго.

А ў траншэі сцюдзёнай, задымленай
Сустракаў мяне кожны салдат —
Не па званню і не па імені:
«Добры дзень, рэдакцыйны сват!»

Злосным голасам каля дота
Я крычаў — ад гармат глухі:
«Выбірайце нявестаў фота,
Падмарожаныя жаніхі».

I яны, дарагія чэрці,
Залаты франтавы народ,
У трынаццаці кроках ад смерці
Ухмыляліся на ўвесь рот:

«Дай вось толькі суцішым гадзін —
Пачытаем і паглядзім.
Будзем жывы — вяселле зладзім,
А памром — другім аддадзім».

Так між спраў, пад грукат гарматаў,
Выпадковы сват — паштальён,
За чатыры гады я сасватаў
Можа, роту, а мо батальён.

Адышлі дні былыя ў песню.
Дзе сябры мае? Дзе яны?
Ходзіць вецер па жоўтым лесе
I не бачыць нідзе вайны.

Цішыня... а восень такая,
Што расчуліць можа да слёз.
З ціхім звонам у рэкі сцякаюць
Ручаі залатыя з бяроз.

I ўсё робіцца, як намечана, —
Свайго шчасця не абмінеш...
Пяць сапёраў і сем разведчыкаў
На вяселлі клічуць мяне.

А чаго ж? Самы раз сабрацца,
Стукнуць-грукнуць і будзь здароў!
...Не паеду нікуды я, братцы,
У мяне ж не вада, а кроў.

Я і сам на падобны выпадак
Рыфмы добрыя падшукаў.
Я сяголетным лістападам
Нешта-нейкае сам чакаў.

А пакуль я усю аб'езджу
Франтавую радню, як госць, —
Мне падпішуць прыгавар цешчы:
Прагуляў зусім маладосць...

Аб адным я шкадую зараз,
Што на фронце так шчодра вам
Адрасы ўсіх дзяўчат разбазарыў
I застаўся без адрасу сам.

...бой. Ты, ранак. Будзь за сведку, Услед ідзі за мной. З табой у згодзе поўнай Жылі мы з першых дзён. У барацьбе няроўнай Я трапіў у палон. I рукі мне звязалі, I ў плечы б'е прыклад. «Вядзі! — Мне...

Ранак