Сват

 
Не са свету, дык пэўна з паўсвету — I з Архангельска і з Чыты — У армейскую нашу газету Прысылалі дзяўчаты лісты. Лізы, Галі, Ірыны, Валі (Колькі позіркаў агнявых!) Не прасілі — патрабавалі Пазнаёміць з героямі іх. Па рэдактарскаму загаду Сто дзявочых лістоў забірай I пад гул шалёных снарадаў Дастаўляй на пярэдні край. Чорным снегам сляпіла вочы, Калі поўз я праз дым і агонь, Гулка стукалі сэрцы дзявочыя У лістах каля сэрца майго. А ў траншэі сцюдзёнай, задымленай Сустракаў мяне кожны салдат — Не па званню і не па імені: «Добры дзень, рэдакцыйны сват!» Злосным голасам каля дота Я крычаў — ад гармат глухі: «Выбірайце нявестаў фота, Падмарожаныя жаніхі». I яны, дарагія чэрці, Залаты франтавы народ, У трынаццаці кроках ад смерці Ухмыляліся на ўвесь рот: «Дай вось толькі суцішым гадзін — Пачытаем і паглядзім. Будзем жывы — вяселле зладзім, А памром — другім аддадзім». Так між спраў, пад грукат гарматаў, Выпадковы сват — паштальён, За чатыры гады я сасватаў Можа, роту, а мо батальён. Адышлі дні былыя ў песню. Дзе сябры мае? Дзе яны? Ходзіць вецер па жоўтым лесе I не бачыць нідзе вайны. Цішыня... а восень такая, Што расчуліць можа да слёз. З ціхім звонам у рэкі сцякаюць Ручаі залатыя з бяроз. I ўсё робіцца, як намечана, — Свайго шчасця не абмінеш... Пяць сапёраў і сем разведчыкаў На вяселлі клічуць мяне. А чаго ж? Самы раз сабрацца, Стукнуць-грукнуць і будзь здароў! ...Не паеду нікуды я, братцы, У мяне ж не вада, а кроў. Я і сам на падобны выпадак Рыфмы добрыя падшукаў. Я сяголетным лістападам Нешта-нейкае сам чакаў. А пакуль я усю аб'езджу Франтавую радню, як госць, — Мне падпішуць прыгавар цешчы: Прагуляў зусім маладосць... Аб адным я шкадую зараз, Што на фронце так шчодра вам Адрасы ўсіх дзяўчат разбазарыў I застаўся без адрасу сам.Nike Shop