Як зязюлі закукуюць...

 
Паўтараецца вечна, А гучыць не завучана Кожнай новай вясной Кукаванне зязюльчына. Маладым лічыць годы, Непаседам — прыгоды, Нам, салдатам старым, — Баявыя паходы I магілы, магілы... Ля кожнае вёскі — Нашы аднапалчане, Аднафамільцы і цёзкі. Як вясною зязюлі У Беларусі маёй закукуюць, У Сібіры, на Волзе Па мёртвых сынах засумуюць. Не патрэбна забітым Ні славы, ні вечнасці. Іх матулям сівым Трэба ціхай сардэчнасці. Прыязджаюць да нас Яны ў светлыя дні перамогі На зялёныя нашы Лясныя дарогі. Кожны год мы і плачам, I чарку бяром разам з імі, I становяцца ў дні тыя Мёртвыя зноўку жывымі.Air Jordan VII 7 Shoes