У лясах...

 
У лясах Чужынцаў косці Дагніваюць. А былых салдатаў Кулі Даганяюць. То інфарктам, То сухотамі — А толькі Праразаюцца Варожыя асколкі. Хлопцы падаюць Без крыку I без стогну. Раптам Рана незагоеная Торгне. I аглушаць Пульсу Ціхія удары, I на вочы Наплывуць Чужынцаў твары. Не закрыцца Ні акопам, Ні бранёю, Ні мінулай Пераможнаю Вайною. Тыя кулі, Што калісь Заселі ў целе, Даляцелі ўсё ж Да сэрца, Даляцелі.Jordan